Blog

3 weeks to draw the picture, and in 20 seconds it was gone, that was our August 29 Sea Monster's magical disappearance happening. It evokes the industry's pr modus operandi : reassuring stories that hide a scary future, or Deep Sea Mining's major Trompe l'oeil. What you see, is not what you get. Deep Sea Mining is in a hurry to extract polymetalic nodules from the ocean. More about our happening and links to our articles about Deep Sea Mining, this new 'gold rush' to the last and vast pristine ecosystems of the planet.
BROcean kicks of on Tuesday August 10
Kindly invited to step in ! Doe mee met ons creatief atelier : we maken een zeemonster ! en doen het dan zinken... Venez, participez : on fait couler un monstre marin auto-fabriqué !

Gerelateerde artikels: 

Dazzling Patania vertelt de parabel van wat in een nabije toekomst gebeuren zal, diep in de oceaan. Robots graven dan de zeebodem af, daar slokken ze metaalknollen op, nodules met mineralen die ze voeden aan de industrie. Weinig kan dat nog beletten, alles is klaar : de prototypes, de collectoren, de logistiek, het verhaal. Een clean en schoon verhaal. Te schoon?

Gerelateerde artikels: 

De Belgische firma GSR loopt voorop in de race naar de ontginning van metalen uit de diepzee. In juli 2020 testte GSR (van de baggergroep Deme) twee keer haar graafmachine. Maar de testen gebeurden in de grootste discretie, onder meer aan de Thorntonbank voor de Belgische kust. Dit artikel is eerder gepubliceerd op Mo* https://www.mo.be/analyse/thorntonbank-stiekem-testen-voor-diepzeemijnbouw
De race naar de zeebodem: hoe België een hoofdspeler werd in de diepzee Diepzeemijnbouw "the Last Frontier" - Filiaal van Belgische baggergroep DEME loopt voorop in selecte club van industriële pioniers - Longread
Waar komt 'revolutio' vandaan ?
Dans le Nord de la Colombie, la mine de charbon de El Cerrejon. Images novembre 2016.
Mural, Santiago de Chile, foto Greet
FaSinPat, la Fabrica Sin Patrones, usine sans patrons, est une expérience unique d’émancipation.
This speech was presented as an introduction to the lunch debate, held on May 26 with colleagues from the Dutch Rathenau Instituut, at VITO (the Flemish Institute of Technological Research) in Mol, Belgium.
Potosi, Bolivia, juni 2014 – Sommige toeristen passen voor de kijktoer naar de Cerro Rico. Gaan gapen en zien hoe de mijnwerkers afzien ? Ze vinden het a-sociaal en moreel niet kunnen. Maar de 'Berg die Mensen Eet' is al vijfhonderd jaar een attractie. Vandaag betalen hele horden kijklustigen (veel geld) om door de berg te kruipen. Ze komen dicht bij een brok harde Boliviaanse realiteit.
De Argentijnse Salinas Grande is een spierwit, oogverblindend opgedroogd zoutmeer op zo'n 3400m hoogte. Het is de derde grootste zoutvlakte ter wereld. Je kan er de zoutpoelen zien waar ze nu ook nog zout ontginnen. En het loopt er vol toeristen die allerlei gekke poses aannemen om ‘perspectief’ foto’s te maken.
Oruro in Bolivia, juni 2014 - In de Boliviaanse stad Oruro zijn duivels in de weer. De duivels van het carnaval, en de duivels die sinds donkere tijden waken in de tin- en goudmijnen. Maar Oruro en omstreken kampen met de vervuiling van de mijnindustrie. De ondernemingen doen er niets aan, de overheid laat begaan, en daarom springen lokale organisaties in de bres.
Mei 2014, San Pedro de Atacama, 'de droogste plek op de aardbol' in het Noorden van Chili - We zijn met een Big Jump aan onze tiende maand begonnen, de Big Jama Jump. Gisteren zijn we namelijk de Paso de Jama overgestoken, 4700 èn meter, een grensovergang van Argentinië naar Chili. Erop en erover, maar we hadden er wel twee dagen voor nodig.

Pages